Florentine, 20 januari 2010
Brazilië , Sao Paulo 32°

Life is tough...

In het kader van ‘Global Justice’ en een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld had ik graag wat van de ongelooflijke hitte hier jullie kant opgestuurd. Mijn arme zusje en moeder zijn eergister teruggegaan naar Nederland en gingen daarmee van 35 graden hier in Sao Paulo naar 5 graden in Amsterdam. Het blijft oneerlijk, jullie de extreme kou, wij de extreme hitte.
Ja, het is in zekere zin ook vreselijk afzien hier. Elke ochtend word ik wakker, doe mijn (zelfgemaakte) gordijnen open en zucht: ‘Another bloody beautiful day in Paradise’ .

Ten eerste voor iedereen nog een Feliz ano novo! Ik hoop dat iedereen het jaar goed is begonnen, vol met goede voornemens zoals meer reizen (naar Brazilië bijvoorbeeld). Hier gaat alles erg goed. Ik kreeg alleen van waarbenjij.nu een bericht dat ik al te lang niet had geblogd (ja, het moet toch niet gekker worden dat je blog je gaat vertellen dat je te lang niet hebt geblogd…maar goed). Ik heb een geweldige maand achter de rug waarin ik vooral heerlijk heb genoten van het feit dat het zomervakantie was in Brazilië.

Het avontuur begon in Colombia, waar ik drie dagen in Bogota en drie dagen in Cali heb doorgebracht. Colombia is echt een heel bijzonder land en ik heb genoten van mijn weekje weg. Het Spaans verliep wat lastig, maar met mijn halve kennis van het Portugees en een beetje fantasie heb ik het toch gered. Het duurde even om de Obrigada’s in Gracias’s te veranderen (en weer terug…) maar als ik iets heb geleerd dit jaar dan is het dat een glimlach universeel is…

Wegens omstandigheden ben ik eerder teruggegaan uit Colombia en kwam ik vlak voor Kerst weer aan in Sao Paulo, wat echt als thuis voelde. Toen ik in het vliegtuig terug Portugees hoorde, werd ik zelfs wat sentimenteel…dat wordt wat als ik straks naar Amsterdam ga. Van Sao Paulo ben ik doorgevlogen naar Porto Alegre, waar de ouders van Henrique wonen. Hier heb ik een week lang Kerst gevierd...ja, grote familie...en alles in het Portugees. Het was ongelooflijk gezellig, al was het wat surrealistisch om Kerst te vieren in 35 graden. De familie is heel lief en ik was de main attraction. Er werd de hele tijd gevraagd: hoe zeg je mijn naam in het Nederlands? Hoe werkt gezondheidszorg in Nederland? Het meeste kon ik uitleggen in het Portugees, dat laatste uiteraard niet en Henrique heeft zich een week lang aan mijn zijde gevoegd als mijn personal tolk. Wel heb ik de hele familie in het Portugees leren Boeren Bridgen…wederom interessante uitbreiding van mijn vocabulaire!

Vlak voor de jaarwisseling zijn we met de auto iets naar het Noorden gegaan, naar Florianolopis. Hier hebben we met vrienden Oud & Nieuw gevierd, op het strand, in de zee zelfs, met…je raadt het al…veel caipirinha’s, tequilla en champagne! De Brazilianen zijn echt heerlijke mensen, al zijn ze wat bijgelovig. Zo hebben ze voor Oud & Nieuw wel duizend tradities! Zo moet je bijvoorbeeld nieuw ondergoed dragen en de kleur van dat ondergoed zegt iets over wat je het liefste wil in het nieuwe jaar. Verder moet je druiven en linzen eten en om klokslag twaalf uur over zeven golven springen.

Om negen uur werd er uitgebreid stil gestaan bij het feit dat Nederland al het nieuwe jaar in ging. Ze vroegen me om de Nederlandse Oud & Nieuw tradities te delen met hen. ‘Ehm…well, we have this thing called ‘oliebol’, it’s a fried ball of dow with or without raisons…really nice’. De teleurstelling was groot natuurlijk, maar toen ik vertelde dat we wel heel veel champagne dronken was het weer een beetje ok.
Ik zal op mijn Engelse blog wat verder ingaan op de verschillende Braziliaanse tradities,want het is echt hilarisch!

De dagen na Oud & Nieuw hebben we doorgebracht op het strand. Er is niets mooiers van te maken. Aan de ene kant van onze straat hadden we het strand en aan de andere kant hadden we de supermarkt, dus je kan je voorstellen hoe onze dagen eruit zagen. Helemaal uitgerust en bruin kwamen we op 6 januari ’s ochtends weer terug in Sao Paulo om daar mijn moeder en zusje van het vliegveld op te halen. Wat een feest! Zo ongelooflijk heerlijk om hen weer te zien, vast te houden en eindeloos te praten. De eerste dagen hebben we ook voornamelijk van café naar café Sao Paulo ontdekt.

Op zaterdag zijn we met z’n vieren (met Henrique) met de auto naar Rio gereden, waar we vier heerlijke dagen hebben gehad. Eerst twee dagen in Santa Teresa en toen nog twee dagen min of meer aan het strand in Copacobana. Het was ongelooflijk warm, dus veel meer dan bakken op het strand zat er eigenlijk niet in…ja, life is tough. Na Rio zijn we doorgereden voor drie dagen Paraty. Voor de oplettende lezer; het was inderdaad een beetje een tour langs alles wat ik al had gezien en gedaan. Henrique en ik hadden een hele route uitgezet en alle hotels geregeld, maar we zijn duidelijk nog niet klaar voor het echte werk, want de hoogtepunten waren voornamelijk; ‘hier had ik mijn eerste Portugese les en hier heb ik voor het eerste gepind toen ik net aankwam.’ Leuk voor moeders en zusjes in ieder geval.

De dagen in Paraty gingen snel, ondanks de regen en het wisselende weer. Er is zoveel te doen, van watervallen tot boottochten tot lekker eten in leuke restaurantjes. Mijn moeder en zusje zijn heel makkelijk om te entertainen en ze vonden alles heerlijk en geweldig! Ik hoop dat zij de eerste van velen zijn die hierheen komen!

Want ja, dat is toch wel de noot waar ik op zal eindigen…het plan is toch echt om hier langer te blijven. Ik merk dat ik nu pas eigenlijk dingen op de rails krijg, zeker omdat mijn Portugees nu pas wat voor begint te stellen. Ik ben sinds gisteren weer aan het ‘werk’ en heb nog ongeveer twee maanden om te zorgen dat ik terug kan na een kort verblijf in Nederland in april. Ik zal snel weer bloggen over mijn plannen en toekomst ideeën en mijn zoektocht naar een permanent visum.

Dank voor alle lieve mails, smsjes en telefoontjes. Ik mis iedereen erg en ik mis zelfs de sneeuw en de kou…dus geniet er maar van

Al het liefs voor iedereen,
Florentine

Met HalloBuitenland.nl kun je Florentine in Brazilië echt goedkoop bellen!